Odwzorować w życiu przykład Świętej Rodziny

Drodzy Bracia i Siostry!

Dzisiejsze święto, niedziela Świętej Rodziny, jak przypomina pierwsza modlitwa mszalna zwana kolektą – zbierająca wszystkie intencje z jakimi przychodzimy na Eucharystię – stawia nam za wzór Świętą Rodzinę. Nie rodziny celebrytów, znanych osób czy sportowców, ale właśnie Świętą Rodzinę: Jezusa, Maryję i Józefa.

Dla nas, ludzi współczesnych, odbytych już z techniką druku 3D powinno to być jeszcze bardziej zrozumiałe co to znaczy odwzorować. W tej technice bowiem potrzeba najpierw daną rzecz bardzo dokładnie zeskanować a dopiero następnie wydrukować w drukarce 3D z odpowiednich materiałów.

Przenosząc ten obraz na odwzorowanie w swoim życiu przykładu Świętej Rodziny, potrzebujemy najpierw duchowego zeskanowania tego wzorca a następnie odpowiedniego materiału w postaci łaski Bożej, która ma nam pomóc wprowadzić ten wzór w życie.

Możemy jednak pytać jaki jest cel takiego odwzorowania przykładu Świętej Rodziny? Z pomocą znów przychodzi nam kolekta ze świętą, która mówi że tym celem najpierw jest złączenie rodzin wzajemną miłością. Następnie naśladowanie cnót Świętej Rodziny, zwłaszcza jej wzajemnej jedności i skupienia się na Bogu. Wszystko to ma ostatecznie służyć jednak dojściu do wiecznej radości.

Drodzy Bracia i Siostry!

W to święto Świętej Rodziny Bóg mówi do nas poprzez swoje słowo, wskazując jak odwzorować w swoim życiu Jej przykład. Daje konkretne wskazania, jak tego odwzorowania dokonać.

Tak bowiem – jak czytamy w Księdze Rodzaju (por. Rdz 15, 1-6. 21, 1-3) – Bóg dał swoje obietnice Abrahamowie, tak też daje je nam, gdyż jest naszym Obrońcą i naszą Nagrodą. Czasem jednak dla nas, niecierpliwych ludzi, te Boże obietnice są trudne do wyobrażenia, zarówno w samej zapowiedzi, jak i w ich konkretnej realizacji. Jednak, aby te obietnice mogły zostać zrealizowane potrzeba zaufania i wiary, że – jak śpiewaliśmy przed chwilą w psalmie – Bóg pamięta o swoim przymierzu.

Wiara – jak przypomina nam autor listu do Hebrajczyków (por. Hbr 11, 8. 11-12. 17-19) – rodzi codzienną postawę czyli nasze codzienne wybory. Ma to być postawa, by słuchać wezwania Boga mimo wielu naszych ludzkich niewiadomych. To jednym słowem – na wzór Abrahama – Boga uznać za godnego wiary, a nie inne docierające do nas podpowiedzi.

Widzimy bowiem dokładnie w ewangelii (por. Łk 2, 22. 39-40), że Maryja i Józef nie mądrują się wobec Boga, nie filozofują wobec Bożego prawa, ale je przyjmują i skrupulatnie wypełniają, realizują a czynią to w miejscu obecności Boga, w świątyni w Jerozolimie.

Jezus stając się człowiekiem, wzrastając w zwykłej ludzkiej rodzinie w Nazarecie, w konkretnych uwarunkowaniach historii i kultury, rośnie, nabiera mocy, napełnia się mądrością w łaska Boża spoczywa na Nim. Natomiast Maryja i Józef strzegą Jezusa, a Jezus koncentruje ich wokół daru Boga, którym sam jest. Jezus koncentruje swoją rodzinę wokół Bożej miłości, która objawiła się w Synu Bożym i którą w ten sposób Bóg podzielił się z człowiekiem, aby tą miłością ludzie dzielili się między sobą.

Drodzy Bracia i Siostry!

Droga naśladowania czyli odwzorowywania wzoru Świętej Rodziny to droga utwierdzania rodzin w łasce, pokoju i miłości (por. modlitwa nad darami i po komunii). Rodzin, które są według planu Boga tylko i wyłącznie związkiem mężczyzny i kobiety, a zatem tylko w ten sposób stają się odbiciem Świętej Rodziny. Czym jest szkoła Świętej Rodziny przypomniał papież św. Paweł VI, gdy pielgrzymował do Nazaretu (por. II czytanie godziny czytań na niedzielę Świętej Rodziny).

Szkoła Świętej Rodziny jest najpierw szkołą milczenia wśród zamętu, zgiełku i wrzawy, jakie otaczają nas z zewnątrz. To zaś milczenie owocuje otwarciem się na Słowo Boże i Boże natchnienia w życiu osób tworzących rodzinę.

Dalej szkoła Świętej Rodziny jest szkołą życia rodzinnego, wzajemnych dobrych relacji tworzących ją osób, które jednak wypływają przede wszystkim ze zjednoczenia się z Bogiem i koncentracji na Nim. W ten sposób rodzi się świętość, nierozerwalność związku mężczyzny i kobiety oraz rozumienie społecznego znaczenia rodziny, by ludzie mieli przed sobą przyszłość.

Wreszcie szkoła Świętej Rodziny jest szkołą pracy, świadomości jej wartości jako wkładu dla dobra wspólnego rodziny przez wszystkie tworzące ją osoby, ale każdego na swój specyficzny sposób. To także szkoła rozumienia, że praca nie jest celem samym w sobie, ale ma służyć człowiekowi, zarówno temu kto ją wykonuje, jak i temu kto korzysta z owocu pracy innych.

Widzimy dziś zatem bardzo wyraźnie, że wejść na drogę łaski, pokoju i miłości, to dokładnie zrealizować plan Boga, jaki On daje nam w przykładzie Świętej Rodziny, którą rodzinom chrześcijańskim stawia na wzór. Amen.